Faraon a prawda historyczna
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
”Faraon” to powieść historyczna Bolesława Prusa wydana po raz pierwszy w 1897 roku. Była to też właściwie ostatnia powieść Prusa.

Jej akcja toczy się w starożytnym Egipcie w latach 1087-1085 p.n.e. Głównym bohaterem jest faraon Ramzes XIII. Jest on postacią fikcyjną i nigdy naprawdę nie rządził Egiptem (tak samo Ramzes XII). Jedyną postacią historyczną w książce jest arcykapłan Amona Herhor. Tematem powieści jest walka o władzę między faraonem a kapłanami. Istotnie, kapłani, zwłaszcza kler świątyni Amona w Tebach doszli za czasów XIX i XX dynastii do wielkiego znaczenia. Zgromadzili wielki majątek w ziemi, bydle, budynkach, metalach szlachetnych i innych przedmiotach. Często przewijający się u Prusa motyw lekceważenia religii przez szerokie masy społeczeństwa egipskiego nie jest całkiem prawdziwy. Lud szukał w tych czasach oparcia w religii wobec korupcji urzędników i licznych przestępstw. Natomiast napływ cudzoziemców i coraz większa rola obcych regimentów w armii egipskiej jest poświadczony przez źródła historyczne, chociaż kontyngenty wojskowe stanowili Libijczycy i Nubijczycy, a nie Grecy. Znajdujemy w tekście wzmiankę o kawalerii i machinach oblężniczych w wojsku egipskim. Maszyny oblężniczej nigdy w Egipcie nie używano, a koni, przynajmniej do najazdu asyryjskiego nie używano pod wierzch.

Spotykamy wzmiankę o faraonie Snofru, ale nie był on, jak wynika z książki budowniczym pierwszej piramidy schodkowej (pierwszą piramidę schodkową zbudował Dżeser). Zilustrowanie podziału społecznego Egiptu za pomocą piramidy wydaje się jednak dobrym pomysłem. We wstępie swego dzieła Prus pisze, iż w utrzymaniu narodowej i kulturowej odrębności Egiptu pomagał kolor skóry mieszkańców kraju, odróżniający ich od innych narodów. Większą rolę jednak odegrała izolacja geograficzna kraju. Spotykamy też wzmiankę o fasoli, która przecież została sprowadzona do Starego Świata w XVI- XVII wieku naszej ery.

Pieniedzy takich jak drachma, talent nie używano w Egipcie za czasów XX dynastii.

Talent nie mieścił się w dłoni jak podaje autor, była to jednostka wagi licząca ok. 30 kg.

Informacje o otwieranych kolumnach, prochu strzelniczym, znajomości krajów takich jak Chiny i Indie, bogactwach labiryntu należy włożyć między bajki. W XIX wieku pokutował pogląd (istniejący jeszcze do dziś), że starożytni Egipcjanie mieli ogromną wiedzę w naukach ścisłych i bardzo zaawansowane wynalazki techniczne. Nie znali też ewolucji człowieka jak sugeruje Prus. Słynna scena z zaćmieniem Słońca nigdy nie mogła się zdarzyć. Kapłani egipscy nie umieli przewidywać zaćmień ciał niebieskich. Piramid nie budowali niewolnicy i zniewoleni chłopi, co niedawno zostało udowodnione przez egiptologów.

strona:   - 1 -  - 2 - 


  Dowiedz się więcej
1  Kryzys państwa egipskiego
2  Egipt – realizacja podstawowych autorytetów Prusa
3  Ramzes XIII – charakterystyka



Komentarze
artykuł / utwór: Faraon a prawda historyczna


  • tyle że w Faraonie nie o historię chodzi (chociaż śmiać mi się chciało jak czytałam, że ówcześni Egipcjanie nie znali koła). I jako powieść historyczna pewnie wypada słabo. Dla mnie książka jest przede wszystkim traktatem o władzy. Jest też książka głosem Prusa w wielkiej dyskusji między warszawską a krakowską szkołą historyczną. Czytając o upadku państwa, ktory powoduje rozkład wewnętrzny, trudno nie przypomnieć sobie tez Szujskiego i jego sympatyków
    paulina (nuska16 {at} interia.eu)

  • jezeli historyczne prawdy jakie prus znal studiujac Egipt zostaly przezen zmienione, to rozumiem, ze zrobil to celowo.:) Mimo to sprawilo mi to troche problemow w czasie interpretacji tekstu.
    Agnieszka18 (agnieszkanowakpuma {at} yahoo.pl)

  • Hm powiem tak: Mika Waltari napisał podobną książkę "Egipcjanin Sinuhe". Przyznam, że wiele informacji jest podobnych, a książka bardzo ciekawa, zachęcam do jej przeczytania, a Faraona nie czytałam jeszcze, ale z chęcią to zrobię, dlaczego? - ciekawa jestem, czy Prus pisze równie ciekawie jak Waltari, nawiasem mówiąc -bodajże Noblista:)
    anula (kropla12 {at} gazeta.pl)

  • wydaje mi sie ze przedstawienytekst potrafi zainteresowac czytelnika. Ogółem powieść Faraon nie jest taka zła to tylko pozory ze gruba ksiązka jest niciekawa. to po prostu trzeba lubieć :)
    Klaudia (impulsywna16 {at} o2.pl)





Tagi: